Jose Saramagonun ölümsüz romani Körlük (Blindness) sinemaya aktariliyor dendiginde birçok insan biyik altindan gülerek "olur mu öyle sey" diye düsünmüstü. Ama beklenenin aksine film ciddi ölçüde zor bir alt-metni olan romani hakkiyla perdeye yansitarak çogu insani sasirtmayi basardi. Gerek yönetmen gerekse oyuncular anlaminda birçok sinemaseverin zaten istahini kabartan bir aromaya sahip olan filmse, ilk ciddi sinavini 2008 Cannes film festivalinde görücüye çikarak vermisti. O günlerde elestirmenleri ikiye bölen film için kimileri fazlasiyla felsefi ve durgun yakistirmasi yaparken bazilari da sistemi hastalik metaforuyla elestiren filmi yere göge sigdiramiyordu.
Irili ufakli birçok adaylik alan ve bazilarindan elinde ödüllerle evine dönen filmin yönetmeni Fernando Meirelles halihazirda Tanrikentle ciddi bir hayran kitlesine sahipse de Körlük Brezilyali yönetmeni prestijli Holywood yildizlariyla bulusturarak bir basamak daha yukari çikartmis görünüyor. Das Parfüm (Parfüm) romani sinemaya aktarilirken birçoklari koku duyusuyla ilgili romanin uyarlamasi olamaz diye direnmisti. Sonuçsa hepimizin malumu. Görünen o ki Parfümden sonra roman uyarlamalari güzel olmuyor lafini bize yediren bir diger film de Körlük oldu. Yurtdisinda özellikle Julianne Mooreun sakin ve dogal oyunuyla övgülere bogulan film sessiz sakin bir sekilde salonlardaki yolculugunu noktaladi. Türk seyircisi ise gecikmeli de olsa bu hafta Körlükle bulusuyor. Peki bir modern zamanlar klasigi sayilan Körlük romani ve uyarlamasi basit bir salgin hikayesi mi anlatiyor?
Üzgünüm aksiyon-severler Körlük yeni bir 28 gün sonra degil. Salgin yüzünden perisan olmus kör insanlarin birbirlerini çig çig yemesi üzerine olan bir aksiyon-korku hiç degil. Salgin hastalik metaforuyla kapitalist sistemin isleyisini elestiren film yemesi yutmasi güç bir düzen elestirisi. Vahsi kapitalizmin insani insanliktan çikaran korkunç yüzünü çesitli sembolik karakterler araciligiyla anlatan hikaye görmesini bilenler için çok keyifli bir felsefi bulmaca. Herkesin ayni bataklikta yasadigi ve kör olmayan kimsenin kalmadigi bir düzende israrla metalar araciligiyla yiyecek degis tokusu yapmak isteyen tiplerden, kadinlari yiyecek ugruna sömüren ve taciz eden tiplere, kaybedecek hiçbirseyleri kalmadigi halde sessizce olan biteni bekleyen yiginlara hatta düzeni degistirmek için umutsuzca çirpinan insanlara kadar film çesitli politik gruplara ve sistemin açmazlarina göndermelerle dolu bir sinema söleni.
Körlük genel itibariyle üzerine çokça tartisilacak ve söz söylenebilecek bir film. Sadece tüm dünya kör olurken Julianne Mooreun oynadigi karakterin neden kör olmadigi ya da olamadigi noktasinda bile sürüyle teori üretmenin mümkün oldugu politik bir bulmaca belki de. Insan dogasindaki siddetten, kadin hareketinin dogusuna ordan devrime kadar çok çesitli sembolik noktalarla filmi süsleyen Meirelles karmasik ama haz veren bir is çikarmis görünüyor. Filmi düz bir noktadan yani altmetne takilmadan izledigimizde bile çok yetkin bir bir is çikarildigini söylemek yanlis olmaz. Inanilmaz güzel müziklerle süslü, adeta siz de körlesiyormussunuz hissi veren beyaz geçisler ve çok basarili oyunculuklar. Sade bunlar bile Meirellesin filmi için yeterli ölçüde istah kabartan yorumlar degil mi?
Izlediginiz filmlerin ardindan konusmayi, tartismayi seven kitlelerdenseniz Körlük sizi salonlarda bekliyor olacak.
Iyi seyirler.
